W styczniu 1918 r. bracia kapucyni, po ponad 50 latach nieobecności, powrócili do klasztoru na ulicy Miodowej w Warszawie. Swoją pierwszą polską placówkę byli zmuszeni opuścić w wyniku carskich represji po powstaniu styczniowym. Kasata klasztoru, uzasadniana udziałem zakonników w powstaniu, nastąpiła w 1864 r. na mocy ukazu cara Aleksandra II. W 1889 r. rozebrano budynek klasztoru, pozostawiając kościół, a ogród klasztorny sprzedano jako działki budowlane. Przez 54 lata nieobecności kapucynów, kościołem zajmowali się księża diecezjalni.

W niedzielę 28 stycznia warszawscy kapucyni, a także zgromadzeni wierni, dobrodzieje i przyjaciele klasztoru świętowali stulecie powrotu braci do klasztoru na Miodowej.

Zarys historyczny obecności kapucynów oraz  okoliczności kasaty i powrotu braci przedstawił br. Grzegorz Filipiuk. Po prelekcji odbyła się uroczysta Msza święta, pod przewodnictwem br. Andrzeja Kiejzy, ministra prowincjalnego.

 

Posłuchaj historii powrotu kapucynów do Warszawy (br. Grzegorz Filipiuk):

 

 

 

Homilia ministra prowincjalnego br. Andrzeja Kiejzy:

 

 

Słowo o istocie obecności kapucynów w Warszawie:

 

 

Sekretariat Informacji - Prowincja Warszawska