Jako ludzie słabi wstępujemy na drogę nawrócenia za przykładem św. Franciszka z Asyżu. Tak jak on pragniemy przyjmować Ewangelię jako nasz sposób życia.

Potrzebujemy życia modlitwy, szczególnie modlitwy myślnej, by realizować dane nam powołanie.

Obieramy dobrowolne ubóstwo, które jest dla nas sposobem naśladowania Chrystusa.

Żyjemy we wspólnocie braterskiej, która jest dla nas miejscem odkrywania prawdy o sobie, drugim człowieku i Miłości Boga.

Podejmujemy różne dzieła apostolskie. Przyjmujemy każdą pracę i działalność, która odpowiada naszemu sposobowi życia i jest potrzebna Kościołowi.

Głosimy Dobrą Nowinę wszystkim, zwłaszcza ubogim, chorym i doświadczonym przez grzech.